Briek en zijn eerste verjaardag!

Hiep hiep hoera! Ons kleine ventje mocht afgelopen weekend zijn eerste kaarsje uitblazen! Lang zal hij leven en In de gloria en Happy Birthday en ga zo maar verder… Allemaal heel plezant natuurlijk! De voorbereidingen waren al eventjes bezig. Er werd onder meer gezorgd voor een zelfgemaakt kroontje, een zelfgemaakt rood broekje en een t-shirt met opgestreken tekeningen van cactussen. Er waren cadeautjes: een tractor, een camion, een vliegtuig, een veerboot met helikopter en een graafmachine, en dit allemaal van het duurzame merk Green Toys. Er waren slingers (met cactussen), kleurrijke ballonnen en uiteraard was er ook een zelfgemaakte overheerlijke taart! 🙂

Hieronder vinden jullie een beperkte collectie uit de foto’s van de feestelijkheden, met een Dick-Bruna-kaartje (RIP) en al. Veel kijkplezier!

verjaardag7

De jarige en het kroontje (dat toch wel 3 dagen aan zijn hoofd vergroeid was):

verjaardag4

De verjaardagstaart bestond uit een biscuit met 2 laagjes crème fraiche, verse frambozen en lekkere frambozenconfituur. De taart werd, binnen het thema, versierd met marsepein! Ik vind ze nog steeds erg geslaagd:

verjaardag1

verjaardag2

verjaardag5

verjaardag3

Tenslotte, om af te sluiten, hieronder een foto van Briekje met zijn (2e naam)genoot en grootvader (vava), aka zijn beste vriend!

verjaardag6

Dit was alvast een leuke eerste verjaardag. Al zal hij het niet zelf herinneren, daar dienen uiteraard de vele foto’s voor!

Groetjes (mama) Annelien.

Geboortekaartje + doopsuiker Briek

Op 18 februari 2016 is onze zoon Briek geboren! Ondertussen al bijna 9 maanden geleden. En wat voor een 9 maanden… 🙂 Maar dat verhaal, dat vertel ik wel een andere keer. In dit bericht stel ik graag het geboortekaartje en de doopsuiker van ons Briekje voor.

Het thema? Dat was al gauw gevonden. UGH! Alle indianen, schieten met …. pijltjes met plastieken nopjes in dit geval!

Het geboortekaartje werd gezeefdrukt in 3 kleuren, op papier van 1mm dik. Stevige kaartjes dus, en dit in combinatie met een bedrukte ‘kraft’envelop.

gk_briek_01

GK_BRIEK_02.jpg

gk_briek_03

Uiteraard moest de doopsuiker aansluiten binnen het thema van de indianen. De zoektocht naar een origineel ontwerp is niet eenvoudig geweest. Ook de uitwerking ervan was behoorlijk tijdrovend. Maar eens het eindresultaat in zicht was, …. werd alle moeite dubbel en dik beloond!

Aldus de doopsuiker van Briek:

tipi_briek_02

tipi_briek_01

De doosjes werden één per één gezeefdrukt, met de hand geknipt, vervolgens gerild (vouwlijn indrukken), bovenaan van gaatjes voorzien om te kunnen samenbinden, samengevouwen, gevuld met doopsuiker en dichtgebonden met een ‘Briek’-labeltje. Het labeltje zelf werd trouwens ook helemaal manueel gedrukt en gesneden. (Wat een titanenwerk was dat zeg.) De wigwams werden gepresenteerd op een ondergrond met kunstgras en gecombineerd met een Playmobil indianensetje met totem en al.

Voor de kinderen werd een kraftzakje voorzien met daarin een doosje wasco’s, drie te kleuren prenten en een mini zakje met snoepjes (golden bears van haribo!).

Een foto van de kraftzakjes? Daar is de fotografie helaas van mislukt… perfectionisme hé…

Maar hieronder de kleurtjes:

tipi_briek_03

Voilà! Dit was dan (eindelijk) het blogje van het geboortekaartje en de doopsuiker van Briek!

En, wat vinden jullie ervan?

Groetjes Annelien.

De maandkalender van Briek (1-2-3-4)

In Jakliens eerste levensjaar werd iedere maand trouw een foto gemaakt en dit steeds in dezelfde positie met dezelfde achtergrond. Voor wie nog even terug wil piepen, het laatste verslag van Jaklien kun je hier terugvinden. Uiteraard stond het vast dat ook Briekje iedere maand trouw voor de lens zou verschijnen. En jawel, ook nu wordt hier iedere maand een foto genomen van dit schattige kleine ventje. Helaas ontbreekt de tijd mij wel eens om er maandelijks een blogje aan te wijden. In dit bericht kun je dus maar liefst de eerste 4 foto’s van Briekje vinden! Het “oooh wat verandert hij snel” en “amai, het is een echt ventje aan het worden…” kan beginnen! 😉

Links boven: 1 maand, rechts boven: 2 maand
Links onder: 3 maand, rechts onder: 4 maand

FOTO_1-2-3-4_bis

Of onder elkaar:

FOTO_01_bis

FOTO_02

FOTO_03

FOTO_04

Voila, mijn kleine ventje!
Groetjes Annelien.

De geboorte van Briek – het bevallingsverhaal

En, een goeie bevalling gehad?

Awel, ik mag eigenlijk niet klagen, dat verliep eigenlijk zoals het hoorde. Maar het duurde best wel lang… En ik was eigenlijk wel erg moe en uitgeput… En ik was bovendien vergeten hoeveel zeer dat eigenlijk doet, weeën en persweeën en bevallen en zo… Maar toch, zo achteraf gezien, een droom van een bevalling.

Woensdag 17 februari. De zwangerschap liep met zijn 37 weken en 5 dagen naar zijn einde toe. Toch had ik het gevoel dat ik nog wel even te gaan had. Mijn uitgerekende datum was 4 maart en 2,5 jaar geleden ben ik bij Jaklien maar liefst 10 dagen overtijd gegaan… Het zwanger zijn was in mijn hoofd nog lang niet voorbij. En gelukkig, want ik was, na drukke weken met o.a. krokusvakantie en zo, dringend toe aan wat rust! Toch had ik die woensdagochtend het idee dat mijn valies klaar moest zijn. En tijdens de schooluren van Jaklien maakte ik die dag de valies en de laatste voorbereidingen zo goed als af.

Dat mijn lichaam moe en uitgeput was heb ik die dag geweten. Mijn bekken was reeds uit balans en tijdens het naar school stappen ’s middags voelde ik iedere stap als een verschrikkelijk pijnscheut door mijn lichaam gieren. Toen ik daarna ook nog urenlang een dolgedraaide peuter geëntertaind heb, heb ik zelfs even de gedachte gehad: ‘Bevallen? Neen, niet vandaag. Ik ben moe, ik kan echt niet meer. ECHT. NIET. MEER.’ – haha, grappig hé, achteraf dan!

Aldus, de papa hier, grote Gantoise-/Buffalo-fan, stond klaar om naar het voetbal te vertrekken. Het was dé legendarische match Gent – Wolfsburg in de 8e finale van de Champions League. Een uiteraard unieke kans voor de Gent supporter om zijn ploeg op dit niveau aan het werk te zien! Maar toen, om 19u45 braken mijn vliezen! Van die match heeft hij uiteindelijk toch de tweede helft gezien! Op het tv-scherm in het verloskwartier! 🙂

19u45 dus, Jaklien lag reeds zalig te slapen in haar bedje, en we besloten de grootouders richting Gent te roepen. Wij konden uiteraard niet wachten tot ze hier zouden zijn – van Stabroek naar Gent is wel eventjes rijden – maar gelukkig konden we op buurvrouw Christiane rekenen om hier even te babysitten. Na de eerste schok, de adrenaline, het afspreken, het klaarmaken, de grapjes met de huisvriend/schoonbroer die dus alleen naar het voetbal mocht vertrekken, enz… wandelden we om 21u15 het verloskwartier binnen.

Uit het eerste onderzoek bleken de harttonen van de baby normaal te zijn. Ook had ik lichte, onregelmatige weeën. Er werd beslist het even zijn gang te laten gaan en het logeerbed werd opgesteld voor mijn man. Ik probeerde zelf ook wat te slapen maar dat lukte mij eigenlijk niet. De adrenaline van de nakende geboorte, was de eerste uren van de nacht te hard aanwezig in mijn hoofd. Het tweede deel van de nacht werd gedomineerd door lichte, pijnlijke maar nog steeds onregelmatige weeën. Om 06u00 bleek ik slechts 3 cm opening te hebben. Tegen 07u00 had ik weeën om de 4 minuten.

Rond 08u00 besliste mijn gynaecoloog het proces wat te versnellen. Met slechts 3 cm opening en met een harde, stugge baarmoederhals ging het op dit tempo nog héél lang duren. Aldus werd een baxter om weeën op te wekken aangelegd, evenals een pilletje om die baarmoederhals weker te maken. Rond 09u00 kreeg ik een tweede pilletje en werd de baxter geleidelijk opgevoerd. Om 09u30 had ik pijnlijke maar wel draaglijke weeën om de 3 minuten. Tegen 10u00 kwamen de weeën om de 2 minuten en deze waren behoorlijk pijnlijk geworden. Puffen was de boodschap. De baxter werd verder opgevoerd en om 11u15 nam ik mijn vierde pilletje voor die, nog steeds harde baarmoederhals. De weeën kwamen heel intensief op ongeveer 1 – 1,5 minuten en waren op dat moment intens pijnlijk. Uit een volgende onderzoek bleek dat ik op dat moment nog steeds geen 4 cm opening had en er maar weinig veranderd was. De vermoeidheid en de uitputting sloegen toe. Uiteindelijk heeft het tot 12u30 geduurd tegen dat de pijn verlicht zou worden met een epidurale. Ook herinner ik mij nog steeds de pijn van het aanbrengen van die epidurale. Mijn allerlaatste kracht was echt verdwenen. Zo voelde het althans.

De volgende uren brachten rust. De shift van Griet, de lieve vroedvrouw van de ochtend liep ondertussen ten einde en de 3e shift van mijn verblijf in het verloskwartier werd aangevat. Vroedman Wim en stagiaire vroedvrouw Elien stelden me gerust en verwenden mij met zorg tijdens de uren die volgden. De urenlange weeënstorm had mij compleet uitgeput en na een lange slapeloze nacht kon ik die rust goed gebruiken. Die middag heb ik zelfs nog een half uurtje geslapen… En toen werd ik om 16u wakker met een licht persgevoel. Uit onderzoek bleek dat ik 7 cm opening had en dat de baarmoederhals bijna verweekt was. Het einde was nabij.

Wat toen volgde waren opnieuw die pijnlijke weeën in combinatie met persdrang. De epidurale was stilaan uitgewerkt en ik voelde terug hoe pijnlijk alles werd. De persdrang wegpuffen was op dat moment het ergste van al. Uit een volgend onderzoek bleek ik net geen 10 cm opening te hebben, maar eventjes later gelukkig wel! En zo mocht ik voorzichtig beginnen persen! Al deed alles op dat moment ontzettend veel zeer… Mijn gynaecoloog werd opgeroepen en toen ging het bijzonder snel. Mijn man stond rechts van mij evenals vroedvrouw Elien, vroedman Wim stond links, de gynaecoloog en haar stagiaire, die zaten/stonden waar die op zo’n momenten moeten zijn. En ik, ik was volledig van de kaart maar werd wel door iedereen aangemoedigd om dat kleine baby’tje eruit te krijgen. Al gauw was het hoofdje geboren en om 16u50 was hij er helemaal uit. Ons zoontje Briek was geboren! 🙂

Geboorte

De rust keerde terug in kamer 9 van het verloskwartier. De nageboorte kwam, de verzorging van mama en kind gebeurde, er werd terug gelachen en over het voetbal geklapt… Maar ik, ik had alleen oog voor dat kleine ventje op mijn buik. Hij was een beetje van slag maar zo was zijn mama. Hij was 51 cm groot en woog 3,145 kg. En het allerbelangrijkste: hij was kerngezond!

De bevalling duurde dus maar liefst 21 uur sinds het breken van de vliezen en herinner ik als behoorlijk pijnlijk. Maar eigenlijk ben ik alweer vergeten hoe pijnlijk precies. 😉 Jammergenoeg werd ik ’s nachts wat aan mijn lot overgelaten waardoor ik enkele uren aan vermoeidheid opgelopen heb en dit lang voor het echte werk moest beginnen. Was dit dan eigenlijk een droombevalling? – Voor mij, achteraf gezien wel! Ik werd omringd door hele lieve mensen, fantastisch gesteund door mijn man, mijn eigen gynaecoloog Dr. Yüksel was erbij waar ik ontzettend veel lof voor heb, ik ben niet ingeleid en er waren geen complicaties. Wie nog herinnert weet dat dit bij Jaklien anders was. – Nee, deze keer was er enkel een gelukzalig gevoel wanneer dat kleintje, gezond en wel, in mijn armen lag! En zo voelt het nu nog steeds! 🙂

Voila, dit is mijn bevallingsverhaal.
Briek Petrus Gabriels werd dus geboren op 18 februari 2016 om 16u50.

Kijken jullie nog even mee naar enkele eerste foto’s hieronder?

Paar_uur_oud

Schoon ventje toch? 🙂
Groetjes van een tot-over-haar-oren-verliefde mama!